Samstag, 11. Januar 2014

Birjand - The City of Historical Monuments


The city of Birjand is located east of Iran and south of the Khorasan Province. It is surrounded:

On the south by Nehbandan, on the north by Ghaen, on the east by the country of Afghanistan. On the west by Tabas and Ferdows. The center of this city is 59, 13`east and 32´53´´ north.

According to recent division of the country, the area of Birjand is 31,704 square kilometers and consists of the following major towns: Birjand, Khusof, Sarbisheh, Asadieh, and 4 parts; Markazi and Darmiyan.

In total there are 18 townships and 1197 villages. The altitude of Birjand is 1470 meters above sea level. The distance from Birjand to Mashad, Zahedan and Tehran is respective 486, 457 and 1320 kilometers.

High mountains and vast open plains affect the climate of this area. Nearness to the Central Dessert and open plains gives this area an arid climate with hot summers. On the other hand the east-west Mountains give a reprieve from heat and make the general climate more moderate than adjoining areas. The annual rainfall is about 167 millimeters most of which falls during the winter and spring seasons. In the valleys of the Bagheran Mountains there are many cool and pleasant resorts used during the hot summer months. The lack of permanent rivers, the little rainfall and the climatic conditions have limited the agricultural produce to crops requiring little water such as currents, saffron, jujube, wheat, sugar beets, cotton, sesame, lentils, beans, gulbunza beans, lima beans, grapes, melons, etc.

The remains and historic buildings in this area reflect an ancient and grand culture of the residents. This is one of the areas that have given rise to scholars, mystics and other culturally important persons that standout in the vast and ancient culture of Iran. Their remains can still be noted in this locale.

The name of “Birjand” has ancient roots and is meaning can be traced threw various books.

In some sources it is referred to as “Birkand”. In other sources it is stated that Bijan built this city and left his name on it. Over the ages the repetition of the name “Bijan” has become “BIRJAND”

In ancient Farsi, this name is a compound word consisting of “Bir” meaning typhoon or storm and “Jand” or “Kand” meaning city or dwelling. There are so many ancient remains and interesting sites in this region that a new arrival is unconsciously drawn towards them.

Archeological finds have shown that ancient people have resided here. The name is repeated in ancient myths and legends of Iran. When the name of Qahestan and Birjand is mentioned, the name of Sam Ibne Nariman is recalled. This epic hero was the legendary founder of this site.

There are many famous names found in this locate that are mentioned in the historic legends and epics of Iran such as: Giv, Khol, Chahkand, Nuferrest, Chaj, Esfandiyar, Nokand, etc.

Photo: Mr. M.R. Pahlawan
Photo: N. Mizbani
Text: Salim Salimi
Translator: O. Ghajar
Cutural Heritage Office of Birjand

Freitag, 22. November 2013

لگام مفرغي Fermium bronze mixed metal zinc and copper

لگام مفرغ = فلز آمیخته از روی و مس
اين تصوير لگام مفرغي يكي از شگفت‌انگيزترين ساخته‌هاي ايرانيان است ... شاید با نگاه گنوسیستی و تضاد درونی انسان با خودش و دو قطبي بودن خوبی و بدی در درونيات ، مربوط باشد... اما هر چه هست براي من منبع الهام اين چند سطر بوده و اميد دارم روزي رازهاي نهفته در اين ظرف آشكار شود ... پدران ما شگفت مردماني بوده اند ..!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
درگرفتــه جنگ ، جنگ تــن به تــــن
کشمکش افتاده در مــن های مــــن

کشت و کشتارست امشب در تنــم
بدترین تصویـر جنگ امشب ؛ منــــم

یک «مـــن» از يك نیمه‌ی انسانی‌ام
جنگ دارد بــــا «مـــن» ِ اینسـانی‌ام

در درونــــم كـــــــودك بـــي مـــادرم
جنگ دارد با خـــــودش در پيكــــرم

كـودكــي ســرکش تـــر از چنگیزهــا
جنــــگ دارد با مـــن از پــــرهيــز‌هــا

كـودكي در جــان من مـــاري دوســر
مـــــوزمــــاري از هيــــولا هــــار تـــر

كـــــودكــــي دانـــاتر از صــد پيـرمـرد
اژدهـــايـــي مــــارمـــولك در نبـــــرد

كـــودكـــي انگـــــار يك مـأمـور جنگ
در مصــــافـــــم شر تر از تیمـور لنگ

كاش مي‌شدمن بدانم كيست اين
هيچ گويي شكل كودك نيست اين

یک هیولا در تنم شکل من است ؟
يا فرشته در دلــــم آبستن است ؟

من کیم من؟ این منم یا آن منم ؟
یا دو مـــن لج کرده با هم در تنم ؟


ــــــــــــــــ حسب‌حال ـــــــــــــ
مشق انديشه ... ... ربوار باراني

Mittwoch, 13. November 2013

شکر نذری علی‌ بیک

......دندونم بد جور درد میکرد خالی شده بود ..یه تیکه دسنمال کاغذی را گلوله کردم و فروبردم تو شیشه ی الکل وجاسازی کردم تو پوسیدگی ....   سه چار کیلو شکر نذری را برداشتم ببرم بدهم تکیه محل ..  چندتا از دوستان دورم را گرفتند که چه عجب این طرفا یکی گردنمو گرفت ماچ کنه یهو پس کشید ..  هرچی فحش مذهبی بود نثار کرد ..   که ملعون خبیث آدم شب عاشورا عرق میخوره ..      اصلاً فرصت ندادند حرف بزنم ... یه کتک سیر شوخی شوخی خوردیم ..   ماهم به خار مادر همشون صلوات فرستادیم ..   شکر را بردیم دادیم یه مسجد دیگه ...   بی پدرا با اون عدالت اسلامی شون..  دارم با تن کوفته این مطالبو مینویسم.. جان تو
 
 علی‌ بیک

Dienstag, 29. Oktober 2013

دلواپسی, همایون حسینیان تهرانی‌ Homayon Hosseinian Tehrani


دلواپسی .
=======
درست نمی‌شنیدم که چه می گوید . بسیار آرام گفت : شنیدی ؟ من هم گفتم : نه ، کمی بلندتر بگو .
گفت : "نمی‌تونم . داره میره شیراز . پاشو بیا خونه ما . من سه روز تنهام ، تنهای تنها . بیا با هم خوش بگذرونیم" .
گوشی را که گذاشتم ، کمی دلواپس شدم . هم دوست داشتم بروم ، هم نمی‌خواستم بروم . دلم می‌گفت : "مرد ! پاشو راه بیافت . از این بهتر نمیشه" !
این پا و اون پا میکردم . همسرش داشت میرفت شیراز و این بهترین زمان بود که من با او تنها باشم . همسر من هم که رفته بود آلمان پیش دخترمان . من هم بدجوری تنها بودم .
به خودم گفتم : اما اگر بروم و مانند پارسال همسرش نرفته برگردد چه ؟ دوباره آبروریزی . دوباره داد و فریاد و اشک و آه و ناله . دوباره بانویم من را می‌گذارد و می رود پیش دخترمان یا پسرمان در مالزی و همانجا می‌ماند و باز شکایت می‌کند و داد و بیداد راه می‌اندازد . بچه ها هم همیشه پشت مادرشان می‌ایستند و پدر من را در می‌آورند .
شاید راهرو خانه را هزاربار رفتم و برگشتم . از بس دستم را در موهایم کرده بودم کف راهرو از مو پر شده بود ، مانند کف آرایشگاه .
دلواپسی داشت من را می‌کشت .
.
سرانجام رفتم پشت در ، کلید را چرخاندم و در را بستم . کلید یدک را هم برداشتم و هر دو را در یک پاکت گذاشتم و پنجره را باز کردم و فریاد زدم : مشدی رجب ! مشدی رجب !
سرایدار ساختمان آمد زیر پنجره . پاکت را از لای نرده ها انداختم پایین و گفتم : "مش رجب ، این پاکت را پیش خودت نگه دار . اگر من خودم را دار زدم هم در را به روی من باز نکن !" . مشدی رجب پوزخندی زد و گفت : "خسروخان ؟ باز فیلتون یاد هندستون کرد ؟ بابا موهاتون سفید شده ، دارین نوه دار می‌شین . از شما دوره ، زشته ، اَی بابا . خانوم بیاد می‌دونین چی میشه ؟" .
پنجره را بستم و با خودم لبخندی زدم و گفتم : "آخیش ! دیگه نمی‌تونم برم پیشش . زندونی شدم !" .
گوشی تلفن را برداشتم و به او زنگ زدم . آرام گفتم : "سلام . رفت ؟ تنهایی ؟" . گفت : "نه ، اما داره میره . نیم ساعت دیگه راه بیفت . زود بیا که دلم برات لک زده فدات بشم !" .
گفتم : "نه نمیام ! تو خونه زندونی ام" .
گفت : "باشه ، من میام خونه تو" .
گفتم : "نیا در بسته‌ست . کلید ندارم . دست از سرم وردار . باباجون من تخته دستی یه ملیون تومن بازی نمیکنم . پارسال هیفده ملیون تومن به تو باختم . زنت که به زنم گفت ، پدرم اومد پیش چشمم" .

آرام گوشی را گذاشتم .
  "همایون حسینیان تهرانی"‌

Freitag, 18. Oktober 2013

قاصدک را به حرف آوردم رضا مقصدی Iranian poet Reza Maghsadi

قاصدک


...............................
قاصدک را به حرف آوردم
گفت: ازدور دست ، آمده است.
چون خیالی به نازکی ِ نسیم
مثل مهتابِ مست، آمده است.

گفتم از دل، خبر، چه آوردی ؟
از خبر های تر، چه آوردی ؟

گفت : آواز عاشقان، امروز -
آبی ِ عشق را معطر کرد .
هرکجا ارغوانِ تازه شکفت
از برایم به غیر عشق ، نگفت.

شبنم ِباغ بیقراریِ ما -
آرزوی سپیده، در بر کرد.

باز باران ، ترانه خوان شده است
با غزلهای شادمانه ی سبز-
معنی ِ مهربانِ جان شده است.

گفتمش: از درخت حرفی نیست ؟
ریشه ی سیبِ سرخ، شاداب است ؟
گفت: شادا درین خزانِ بلند -
ریشه را روشنایی ِ آب است.

- قاصدک از منَت، خبر بوده ست ؟
هیچ دانی دلم چه آشفته ست ؟ :

ازبرنج وُ تُرنج وُ نارنجم-
داستانی ، شگفت می خوانم ؟
همصدا باسروده ی " نیما"
تا سرودِ سپیده ، می رانم ؟

چشم من - این جزیره ی پاییز-
پرده در پرده، آب می گیرد؟
با خیا لی قشنگ، این دلِ من
رنگِ یک شعر ِناب می گیرد ؟

گفت : در جانِ باغ ِ "لاهیجان"
یک گُل ِبیقرار ، روییده ست.
چشم در چشم ِ آسمانِ سیاه
عطر بیدار ِ عشق را ، چیده ست.

آن گُل ِ بیقرار ، در غم توست.
شاعرا ! عاشقانه ، همدم توست.
رضا مقصدی
......................

آلمان . شهریور 92
reza.maghsadi1@gmail.com

Donnerstag, 10. Oktober 2013

Alice Munro Nobel Prize for Literature

The Canadian writer Alice Munro has been awarded this year's Nobel Prize for Literature. Born in 1931, the author is a best-selling author with her ​​rich narrative work in the Anglo-Saxon world. She lives in Ontario and British Columbia. The picture was taken in 2009 during a performance in Dublin. (Photo: Keystone / AP / Peter Morrison)

*************
Die kanadische Schriftstellerin Alice Munro erhält den diesjährigen Nobelpreis für Literatur. Die 1931 geborene Autorin ist mit ihrem reichen erzählerischen Werk im angelsächsischen Sprachraum eine Bestsellerautorin. Sie lebt in Ontario und British Columbia. Das Bild entstand im Jahr 2009 während eines Auftritts in Dublin. (Foto: Keystone/AP/Peter Morrison)
Journal21
 


Freitag, 2. August 2013

روند لجام گسیخته و فزاینده The increasingly unbridled

به دنیا می‌آیند تا اعدام شوند...، الهه بقراط

الاهه بقراط
در طول چهار ماه نخست امسال، 13 حکم اعدام در فروردین، 62 حکم در اردیبهشت، 6 حکم اعدام در ماه خرداد و 46 حکم اعدام در تیرماه در شهرهای مختلف ایران به اجرا در آمده است. ارقام چنان باورناپذیر هستند که «تنها» 6 حکم اعدام به نظر اندک می‌آید! شمار روزافزون اعدام بدون آنکه سخنی از افراد و گروه‌های سیاسی شنیده شود که بر سر «انتخابات» نمایشی و «اصول‌گرا» یا «اصلاح طلب» بودن شیخ حسن روحانی جنجال به راه می‌اندازند، مدتهاست زنگ خطر بی‌تفاوتی مزمن سیاست و جامعه را در برابر جنایات قانونی حکومت به صدا در آورده است 

کار فعالان حقوق بشر و نهادهایی که در این زمینه خبررسانی می‌کنند در چند ماه اخیر بسیار سخت و سنگین بود: اعدام پشت اعدام... جمهوری اسلامی رکورد اعدام را شکست و بر خلاف آنچه به طور رسمی اعلام می‌شود که در جایگاه دوم پس از چین قرار دارد، با توجه به نسبت جمعیت میلیاردی چین به جمعیت میلیونی ایران، سالهاست که با فاصله بسیار، رکورددار صدور و اجرای حکم اعدام در جهان است 

سیاست با قاچاق و اعتیاد

روزی نیست که خبر اعدام چند نفر در این یا آن شهر به طور فردی یا گروهی منتشر نشود. جرایمی که اعلام می‌شوند عمدتا مربوط به مواد مخدر و گاهی نیز در رابطه با قتل و تجاوز هستند. در میان آنها کم نیستند زندانیان سیاسی و دگراندیش و یا افرادی که به اتهاماتی غیر از جرایم کیفری و حتا بر اساس دشمنی‌های شخصی در خانه و خیابان دستگیر می‌شوند و پس از محاکماتی که هیچ کس نمی‌داند به چه شکل برگزار می‌شود، به آسانی آب خوردن به دست جلادان نقابدار و به چوبه دار سپرده می‌شوند

جالب اینجاست که سن این اعدام شدگان بنا بر اطلاعاتی که در رسانه‌های خود رژیم منتشر می‌گردد، تا تقریبا صد در صد به نسل‌هایی مربوط می‌شود که یا در دوران جمهوری اسلامی رشد و نمو یافته‌اند و یا اصلا در سی سال گذشته به دنیا آمده‌اند
kudakan-edam.jpg
در این میان، اعتراض‌ها و محکومیت‌های جهانی از سوی نهادهای بین‌المللی و هم چنین فعالیت‌های روشنگرانه فعالان حقوق بشر در ایران و جهان نه تنها هیچ تأثیری بر روند لجام گسیخته و فزاینده صدور احکام اعدام در ایران نداشته است بلکه مراجع قضایی جمهوری اسلامی همچنان بر این پندار باطل هستند که گویا برخی جرایم از جمله مصرف و فروش مواد مخدر را می‌توان با اعدام از میان برداشت. حال آنکه تجربه عینی خود رژیم در همین زمینه نشان می‌دهد که خرید و فروش و مصرف مواد مخدر اتفاقا از آنجا که یک سر مهم آن به نهادهای نظامی و امنیتی خود رژیم می‌رسد، نه تنها با اعدام متوقف نمی‌گردد بلکه تا زمانی که یک برنامه علمی و اجتماعی برای مهار این پدیده خانمانسوز از سوی یک دولت خدمتگزار و هم چنین نهادهای شهروندی و نیکوکاری مستقل (که در ایران هیچ کدام از اینها وجود ندارد!) پیش برده نشود، اعتیاد و سلطه «برادران قاچاقچی» بر بازار تهیه و توزیع مواد مخدر هرگز مهار نخواهد شد و جوانان مردم، از دختر و پسر، هر روز بیشتر در دام آن گرفتار خواهند آمد و در نتیجه هر روز جوانان بیشتری به جرم داشتن یا مصرف مواد مخدر به چوبه دار سپرده خواهند شد

قانون در جمهوری اسلامی برای داشتن سی گرم ماده مخدر مانند هرویین، کریستل (شیشه) و کراک مجازات اعدام در نظر گرفته است. حال آنکه خود مقامات و زمامداران رژیم نیز می‌دانند نه تنها در ایران بلکه در هر آن کشوری که خرید و فروش و توزیع و مصرف مواد مخدر بیداد می‌کند، قاچاقچیان و اربابان مواد مخدر بدون همکاری نهادهای دولتی و به ویژه نیروهای امنیتی و پلیس نمی‌توانند چنین آسوده جولان بدهند. هم اینان هستند که هنگامی که پای دستگیری و مجازات به میان می‌آید، یک عده جوان بی‌خبر و بی‌گناه را که بیشترشان در بیماری اعتیاد دست و پا می‌زنند، به پای چوبه‌ دار می‌فرستند

اگر بتوان به آمار رسمی و اعلام شده نهادهای رژیم اعتماد کرد، بنا به گزارش منابع حقوق بشری، تا کنون که تنها چهار ماه از آغاز سال 92 می‌گذرد، 13 حکم اعدام در فروردین، 62 حکم در اردیبهشت، 6 حکم اعدام در ماه خرداد و 46 حکم اعدام در تیرماه در شهرهای مختلف ایران به اجرا در آمده است. ارقام چنان باورناپذیر هستند که «تنها» 6 حکم اعدام به نظر اندک می‌آید!

شمار روزافزون احکام اعدام بدون آنکه بجز از نهادهای حقوق بشری، سخن و حتا ناله و فغانی از افراد و احزاب و گروه‌های سیاسی شنیده شود که بر سر «انتخابات» نمایشی و «اصول‌گرا» یا «اصلاح طلب» بودن شیخ حسن روحانی جنجال به راه می‌اندازند، مدتهاست زنگ خطر بی‌تفاوتی مزمن سیاست و جامعه را در برابر جنایات رسمی و قانونی حکومت به صدا در آورده است


عدالت با حذف و اعدام
طی تنها دو هفته نخست تیرماه اعدام 44 زندانی به طور رسمی از سوی قوه قضاییه و رسانه‌های خود رژیم اعلام شده است. در بسیاری از این آمارها، شمار اعدام شدگان افغانی و یا افرادی که به دلایل دیگری دستگیر و اعدام می‌شوند، اعلام نمی‌شود. صدها زندانی در ایران زیر حکم اعدام قرار دارند که احکام بسیاری از آنها به تأیید نهایی رسیده و دیر یا زود به اجرا در خواهد آمد. برای نمونه، در «گزارش تفصیلی، آماری نقض حقوق بشر در خرداد» که از سوی خبرگزاری فعالان حقوق بشر در ایران (هرانا) منتشر شده، چنین آمده است: «زندان مرکزی بندر عباس در حال حاضر بیش از 3800 نفر زندانی دارد که 500 نفر ایشان در زیر حکم اعدام بسر می‌برند. این در حالیست که محکومیت حدود 300 تن از محکومین به اعدام در زندان بندر عباس به تأیید دیوان عالی کشور رسیده است و خطر اجرای حکم ایشان را تهدید می‌کند»

نظام حقوقی و قضایی در ایران در پیوند با نظام سیاسی در طول بیش از سه دهه چنان دستگاه مخوفی را به وجود آورده است که نه با تغییر رییس جمهوری اسلامی و نمایندگان مجلس فرمایشی می‌توان آن را مهار کرد (تازه، اگر اراده چنین مهاری اصلا در کار باشد!) و نه خانواده‌های وابسته به مافیای روحانیت که بر سه قوه و دستگاه نظامی و امنیتی سلطه دارند، اساسا تمایلی به مهار آن دارند چرا که به تجربه، راز بقای خود و ادامه سلطه انحصاری خویش را بر کشور در همین لجام گسیختگی قانونی یافته‌اند

سالهاست که مسئله ایران نه یک مسئله سیاسی، بلکه بسی فراتر از آن، مسئله تهدید خاک و انسان و گیاه و حیوان و آب و هوا، و در یک کلام، تهدید و نابودی حیات و «اکو سیستم» در آن نقطه‌ نسبتا پهناوری از زمین است که نام‌اش ایران است. هیچ کدام از حملات تاریخی، از یونان و مغول و عرب تا حوادث طبیعی از سیل و زلزله و خشکسالی، تا این اندازه ایران را با بحران فراگیر زیست در آن مرز و بوم روبرو نکرده است. این است که «اعدام» بر این زمینه ویرانگر حتا گاه یک مشکل جانبی به نظر می‌آید!

حذف فیزیکی به مثابه تنها راه حل مؤثر برای پاک کردن صورت مسئله که از همان آغاز به فکر رژیم جمهوری اسلامی رسیده است، زائیده ناگزیر نظامی است که در ایدئولوژی راهنمای آن، خاک و انسان و محیط زیست زمینی اساسا جایی ندارد.

در چنین شرایطی، کودکانی که به دنیا می‌آیند، از هر قوم و طایفه‌ و به هر رنگ و نژادی که باشند، پیشاپیش سرنوشت‌شان رقم خورده است: به دنیا می‌آیند تا به احتمال زیاد جزو جوانانی باشند که به هر حال به یک دلیلی زیر حکم اعدام قرار می‌گیرند. این همه منهای مرگ‌هایی است که بر اثر شکنجه، فشارهای جسمی و روحی و کمبودهای پزشکی در زندان و یا حتا مدت کوتاهی پس از زندان روی می‌دهد. آن هم در حالی که اعوان و انصار و افراد خانواده زمامداران رژیم تقریبا بدون استثناء یا در خارج از ایران به سر می‌برند و یا یک پا برای چاپیدن اقتصادی و حفظ قدرت سیاسی در داخل، و پای دیگر برای سرمایه‌گذاری وعیش و نوش و هم چنین بقا در روز مبادا در خارج از ایران دارند

نه امروز بلکه از سال‌ها پیش به تدریج روشن می‌شد که مسئله در ایران نه بر سر تغییر یا اصلاح نظامی چنین مافیایی و ضدبشری بلکه بر سر بود و نبود کشور است. مسئله بر سر این است که ایرانیان تجربه‌ای را که امروز در اختیار جامعه ترکیه و مصر قرار گرفته است، خود به پایان برسانند. تجربه‌ای که هنوز برایش بهایی سنگین پرداخته می‌شود اگرچه دامنه و بازتاب خود را در کشورهایی می‌یابد که در آنها اسلام‌گرایان، با پشتیبانی «غرب» و «شرق» تلاش می‌کنند به طور «دمکراتیک» و «خزنده» یک بار برای همیشه به قدرت برسند. بهایی که امروز ترکیه و مصر و کشورهای مشابه برای مقاومت در برابر اسلام‌گرایان می‌پردازند، بی‌تردید کمتر از آنی خواهد بود که مانند ایران زیر سلطه یک حکومت اسلامی مجبور به پرداختن‌اش خواهند شد
24 ژوییه 2013
گزارش تفصیلی، آماری هرانا از نقض حقوق بشر در خردادماه

http://hra-news.org/333/15870-1.html
گزارش تیرماه شیرین عبادی از وضعیت حقوق بشر در ایران

کیهان لندن 1 اوت 2013
الاهه بقراط